YAYLALAR, DUMANLI DAĞLAR

Ah dağlarım, dağlarım
Gizlenmiş anılarım
Bakamam sizden yana
Efkarlanır ağlarım

Yürüdük gidiyoruz
Geldi yayla zamanı
Eksik olmaz dağların
Hem karı, hem dumanı

Oy duman kara duman
Niye geldin zamansız
Yaylanın tadı olmaz
Sevilmesen de sensiz

Dumansın geleceksin
Göl olacaksın dağa
Ben yitirdim yolumu
İnemedim ırmağa

Çöker dağa sis olur
Gök yüzünde bulutlar
Çobanlık kolay değil
Kuzuyu kapar kurtlar.

Heyledım koyunları
Karla çıktım yaylaya
Bir selam vereceğim
Akşamdan doğan aya

Bensiz açmasın komar
Solsun yaprağı solsun
Yaylanın kuşlarına
Benden selamlar olsun.

Baktım yine dağlara
Aktı gözümün yaşı
Yine dumana girdi
Yaylaların güneşi

Duman gelir aşağıdan
Konar dağın başına
Benden selamlar olsun
Yaylanın güneşi’ne

Cıvıl, cıvıl öterdi
Yaylaların kuşları
Yordu beni bu hayat
Çıkamam yokuşları

Yer yüzü, altından değerlidir